خواننده داینامیک و کوک و رمانتیک و پاپیولار اجرا کرده که در سبک خودش بی نظیر هست و آلبوم هم الکترونیک و تینیج هست که در سبک خود متنوع و جذاب هست. ضمننا این کسی که نظر نوشته بسیار مغرضانه هست
|
||||
| مهیار کاووسی | یک |
|
دومین آلبوم مهیار کاووسی با نام "یک"، پاییز امسال به بازار عرضه شد. صاحب امیتاز آلبوم ایران گام و شرکت پخش آن هنر شهر است. پیش نقد: شرکت ایران گام کماکان بر مداری می چرخد که مبدا آن مشخص نیست! حسین خانی پس از مشکلات عدیده ای که بعد از عرضه آلبوم سیروان بوجود آمد، راهکارهای موقتی و زودبازدهی را برای جبران در پیش گرفت. از شرکت جدید هنر شهر هنوز اطلاع دقیقی ندارم، ولی مشخص است که می تواند یک شرکت ظاهری باشد تا گشاینده درهایی باشد که به دلیل مشکلات حقوقی روی ایران گام بسته شده است! در بخش تشکرهای آلبوم پس از نام مدیر ایران گام نام های دست اندرکاران آوای نکیسا دیده می شود که می تواند دلالت بر واگذاری این آلبوم از آوای نکیسا به ایران گام داشته باشد! این مورد با توجه به نوع جلد که سه لت و مشابه کارهای آوای نکیسا و متفاوت با آلبوم های ایران گام است، ملموس تر می شود. مهیار کاووسی پس از دو سال، دومین مجموعه هنری خود را عرضه کرده است و این بار با تغییر گسترده در همکاران خود امید به بهتر شدن فروش آلبوم خود دارد. استفاده از کارهای بنیامین و بابک جهانبخش، تاثیر بسیار زیادی از جنبه تبلیغاتی برای آلبوم جدید او داشته است. در حالی که بسیاری از طرفداران موسیقی، او را نمی شناختند، این بارکنجکاوانه آلبوم مهیار را تهیه کردن تا تاثیر حضور هنرمندان معروف را ارزیابی کنند! در حالی که این تاثیر فقط در جنبه تبلیغاتی اثر خلاصه می شد! مشخص است که خوانندگان نه چندان معروف وقتی راهی برای تبلیغات ندارند، مجبور می شوند که نام ها را به عنوان وزنه تبلیغی رو کنند، هر چند در کیفیت کار تاثیر مثبتی نداشته باشد. اینسرت: اینسرت آلبوم یک، عکسی رنگی و بزرگ از چهره آپ دیت شده خواننده است. نام آلبوم با رنگی مشابه زمینه و نام خواننده با فونت بزرگ و رنگ متضاد روی جلد نوشته شده است. این روزها اینسرت ها تبدیل شده با آلبوم های عکس که البته باید هم اینطور باشد! تا یک عامل جذب مخاطب هم برای تهیه آلبوم اصل باشد. پشت جلد آلبوم عکس دیگری از خواننده در کنار اطلاعات کامل تراک ها چاپ شده است. عکس صفحه پشت اصلا جالب نیست و مشخص است که توسط عکاس حرفه ای گرفته نشده است. زمینه صفحات اینسرت، تخته چوب و کاغذ چروک است. لت میانی عکس رنگی دیگری از خواننده دارد به همراه چند خط تشکر. در صفحات داخلی، تصویری دیگر از خواننده به همراه متن 6 ترانه آلبوم و اطلاعاتی در مورد طراحی آلبوم چاپ شده است. جنس جلد آلبوم محکم و خوب است. چاپ همه صفحات تمام رنگی است و طراحی نسبتا قابل قبولی هم دارد. اطلاعات آلبوم: آلبوم 31 و نیم دقیقه ای یک دارای 9 قطعه است. ترانه هایی از مریم اسدی، علی خانی، داوود بصیری، بابک صحرایی و افشین مقدم، روی ملودی هایی از بنیامین بهادری، بابک جهانبخش، امیرعباس حسن زاده و میلاد اکبری توسط مهیار خوانده شده است. تنظیم قطعات را بابک مافی، پوریا حیدری و میلاد ترابی بر عهده داشته اند. نام نوازنده ای در این آلبوم دیده نمی شود. اطلاعات قطعات: قطعه اول ( کاشکی می شد ) با ترانه مریم اسدی و ملودی بنیامین بهادری و تنظیم بابک مافی. افکتی دیجیتالی منجر به فضایی شبه تکنو با ریتم نسبتا تندی می شود که شنونده را تا 40 ثانیه منتظر آغاز اجرا نگه می دارد. با آغاز اجرای خواننده، آب سردی بر پیکره شنونده ریخته می شود. صدایی نه چندان قوی و فیلتر شده و البته نه چندان واضح که تن پایین تری نسبت به موسیقی دارد، می خواهد ترانه ای معمولی را روی ملودی اجرا کند! فضاسازی نه چندان موثر که هدف خاصی را دنبال نمی کند همان انرژی که خواننده برای اجرا می گذارد را بی اثر می کند. در واقع عوامل این قطعه هیچ توجهی به نوع صدا و اجرای خواننده نداشته اند! این قطعه سه دقیقه و نیمی هیچ نکته ای ندارد و مشخص نیست چرا به عنوان سر آلبومی انتخاب شده است. قطعه دوم ( عشق من ) با ترانه علی خانی و آهنگ بابک جهانبخش و تنظیم پوریا حیدری. موسیقی ریتمیک و 6 و 8 الکترونیکی، فاکتورهای صدایی مناسبی ندارد. ترانه نسبتا خوب، ملودی مناسب و خوبی را همراه دارد. ولی فضاسازی اصلا قابل قبول نیست. اجرای مهیار نقاط ضعف زیادی دارد. به خصوص در فرودها که می خواهد احساسی هم بخواند! بهترین قسمت تراک، همان ابتدای تراک است که خواننده معمولی می خواند. مشخص نیست چرا تنظیم پوریا حیدری نسبت به کارهای قبلی او این اندازه افت کرده است! قطعه سوم ( زنگ نزن ) با ترانه علی خانی و آهنگ بابک جهانبخش و تنظیم پوریا حیدری. موسیقی آرام دیجیتالی زمینه را مهیا می کند تا موسیقی اصلی تراک که شبه تکنو است آغاز شود. در زمینه موسیقی آرام ابتدایی خواننده اجرای خود را آغاز می کند. ( زنگ نزن جوابتو نمی دم زنگ نزن حوصله تو ندارم حتی شمارتم برام غریبه ست زنگ نزن کاری با تو ندارم ...)!!!! در ادامه موسیقی ریتم می گیرد و خواننده ترانه نه چندان زیبایی را اجرا می کند. تنظیم کار معمولی است و بهتر از کار قبلی انجام شده است. هر چند روند یکنواختی دارد و ملودی را تا حدودی نادیده گرفته است. اجرای خواننده هم اصلا جالب نیست. مهیار در آلبوم اول خود خیلی بهتر اجرا کرده بود. گویا نوع اجرای او اصلا با این سبک هماهنگ نمی شود! قطعه چهارم ( دوست دارم پیشم باشی ) با ترانه مریم اسدی و ملودی امیر عباس حسن زاده و تنظیم بابک مافی. ( اگه پیش من بمونی) با صدای سریع و فیلتر شده آغاز کننده تراک است. موسیقی ریتمیک و 6 و 8 و ملودی تکراری مربوط به چندین سال پیش با تنظیمی ضعیف، اجرای بد و نتیجه آن قطعه ای ضعیف شده است! گویا هیچ هنری در این تراک خرج نشده است تا یکی از بدترین تراک های موسیقی در این مدت رقم خورده باشد! قطعه پنجم ( اشتباه نمی کنم ) با ترانه داوود بصیری و ملودی امیر عباس حسن زاده و تنظیم بابک مافی. افکت های دیجیتالی ابتدایی فضا را به سمت تکنو هدایت می کند. اجرایی متفاوت از کارهای قبلی که قدرت صدا اجازه خودنمایی را از خواننده گرفته است. اجرایی منقطع و ریتمی تقریبا تند، فضاسازی معمولی را به همراه دارد. کلا فضای این آلبوم مصنوعی است و هماهنگی خاصی بین عوامل احساس نمی شود. همه چیز سعی شده به هم خورانده شود! اجرای مهیار در این تراک کمی بهتر از کارهای قبلی است که ظاهرا دلیل آن نزدیک بودن به صدای اصلی است! ترانه قطعه معمولی است و ملودی مناسبی را همراه دارد. قطعه ششم ( وقتی نگاهم می کنی ) با ترانه بابک صحرایی و آهنگ امیر عباس حسن زاده و تنظیم میلاد ترابی. موسیقی شاد و ریتمیک دیگری با تنظیمی بهتر از کارهای قبلی. ( وقتی نگاهم می کنی حس می کنم دوست دارم به آرزوهام می رسم سر که رو شونت می ذارم ...) ترانه نسبتا خوب این تراک که تا اینجا قوی ترین ترانه آلبوم است، آهنگی تکراری دارد. امیر عباس گویا فقط ملودی تکراری در ذهن دارد! تنظیمی دیجیتالی و البته فضاسازی بهتر از کارهای قبلی انجام شده است. اجرای خواننده هم در این تراک تقریبا خوب است. شاید این قطعه ی شاد، بهترین کار آلبوم باشد. قطعه هفتم ( خبری از تو نشد ) با ترانه مریم اسدی و ملودی بنیامین بهادری و تنظیم میلاد ترابی. موسیقی دیجیتالی آرام خیلی سریع خواننده را همراه خود می کند. اجرایی شبیه سبک کاری بنیامین با این تفاوت که صدا جذابیت لازم را ندارد. کشش های در انتهای هر بند ترانه ضعف صدای خواننده را بیشتر نشان می دهد! فضاسازی نسبتا خوب، مطابق ملودی مناسب این قطعه پیش می رود. ( امشبم به صبح رسیدو باز چشام خوابتو دیدو حسرت تو رو کشیدو خبری از تو نشد ...) ترانه خوب این قطعه نقش زیادی در زیبایی تراک دارد. تنظیم صرفا دیجیتالی در قسمت های بی کلام هم نسبتا خوب انجام شده است. این قطعه هم در زمره کارهای خوب این آلبوم قرار می گیرد. قطعه هشتم ( کنار من باش ) با ترانه افشین مقدم و آهنگ میلاد اکبری و تنظیم بابک مافی. ملودی با ضرباهنگ سریع و افکت های زیبای ابتدایی به ناگاه آرام می شود تا خواننده اجرای آرام خود را شروع کند. پس از اجرای قسمت ابتدایی موسیقی ریتم متعادلی می گیرد. ملودی این تراک آرام و احساسی است ولی تنظیم نامناسب، احساس را از تراک ربوده است. در قسمت های بی کلام تنظیم نسبتا خوب انجام شده است ولی به طور کلی موسیقی زمینه سر و صدای زیادی دارد که مناسب نوع اجرا و ملودی و حتی ترانه نیست. اجرای مهیار در این قطعه اصلا جالب نیست. در کل این قطعه فضای آشفته و نامشخصی دارد. قطعه نهم ( بگو چی شده ) با ترانه افشین مقدم و آهنگ میلاد اکبری و تنظیم بابک مافی. موسیقی دیجیتالی با افکت های ابتدایی که به سمت کاری شبه تکنو پیش می رود. ( بگو چی شده عزیزم چرا گریه می کنی من که هستم چرا به تنهایی تکیه می کنی چی برات تو زندگی از بودنم مهمتره ...) ترانه ای زیبا با ملودی مناسب، اجرای نسبتا خوبی از خواننده به همراه دارد. تنظیم کار هر چند خیلی زیبا نیست ولی تا حدودی فضا را کنترل کرده است. تغییر فضا در قسمت های بی کلام پاسخی دیجیتالی نسبتا مناسبی به خواننده می دهد. این قطعه هم یکی از کارهای خوب این آلبوم است. دیدگاه کلی: آلبوم یک دومین مجموعه مهیار کاووسی، ارائه ای نه چندان خوب است که توانسته با تکیه بر نام ها کمی خود را مطرح کند. در کل این مجموعه کاری متوسط است. آلبومی صرفا دیجیتالی بعضا با سر و صداهای زائد. نقاط ضعفی مانند صدای نه چندان قوی و نه چندان خوب خواننده، استفاده نادرست و نا بجا از نوع اجرای خواننده، ملودی های تکراری و نه چندان زیبا، برخی ترانه های ضعیف و بیشتر فضاسازی های نا مناسب و غیر مربوط در مقابل نقاط قوتی چون یکی دو تنظیم دیجیتالی خوب و یکی دو ترانه زیبا و یکی دو ملودی قوی، آلبوم را به سمت کارهای مصرفی و زودگذر قرار داده است. به هر حال اگر از کارهای دیجیتالی با سر و صدا خوشتان می آید این آلبوم یم تواند انتخاب نسبتا مناسبی باشد. آلبوم در همه فروشگاه ها با کیفیت اصل موجود است. با توجه به استفاده بی رویه از سمپل ها در این مجموعه، تهیه این آلبوم با دانلود و یا کپی اثر را به مجموعه ای بسیار ضعیف تبدیل می کند.
نظر ها (5)
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
|
