|
||||
| پویا محمودی | مهر |
|
مدتی است آلبومی به نام "مهر" از پویا محمودی بصورت بی سر و صدا در ایران منتشر شده است. آلبومی که سراسر راز آلود است و همه چیز آن مبهم است. نکته اساسی آن این است که در نگاه اول هیچ چیز ندارد ، حتی اینسرت. تنها یک قاب شیشه ای (Jewel Case) است و بخش بالای قاب که نام دست اندرکاران در آن نوشته شده است و یک سی دی که با نوشته های صورتی مزین شده است. شماره مجوز ، نام شرکت ضبط و پخش ، نام قطعات و مدت زمان آن ها و همچنین شاعر هر قطعه برروی سی دی حک شده است. هیچ چیز دیگری نیست. سی دی را درون دستگاه می گذاریم و... نه! هنوز صبر کنید! ناشر آلبوم راز "مهر"
مهر و باراد
قطعات قطعه اول - سی پاره : موسیقی مهر شاهکار است. شعر این قطعه از حضرت مولانا جلال الدین محمد بلخی ملقب به رومی می باشد. سبک موسیقی راک فارسی (Persian Rock) از شاخه های الترناتیو راک (Alternative Rock) می باشد. همچنین از ساز ویولن نیز در این قطعه بهره برده شده است. نوازنده ویولن نگار رستمی نژاد می باشد. موسیقی ملایم و شعر زیبای مولانا و صدای ویولن همه و همه دست در دست هم داده اند تا حس خوبی به شنونده منتقل شود. بیلی کوبهام درامر این قطعه است. قطعه دوم - نیایش : شعر این قطعه از حسین منزوی است و جزو اشعار کلاسیک به شمار می رود. بیشتر به شعرهای مولانا نزدیک است اما معنای آن خیلی روان تر و امروزی تر است. صدا برداری و تنظیم های به جای این آلبوم از Sam Pfund است. موضوع کلی این ترانه ، مربوط عشق آسمانی است اما گویی در وصف عشق زمینی سروده شده است. پیانوی این اثر توسط محمدرضا اصغری نواخته شده است و درامر آن Vladimir Jaggy می باشد. صدا و موسیقی به خوبی هماهنگ شده اند و باز هم یک اثر راک تلفیقی (راک فارسی) از آب در آمده است. قطعه سوم - نوبان : آواز زار بندر عباس. این نوع آواز نوعی موسیقی درمانی است. برخلاف گروه باراد که بیشتر برروی صدا و آواز زار تاکید می کردند در این قطعه صدای ویولن و انواع گیتار و بیس و همچنین نوعی ساز کوبه ای نیز به گوش می رسد و تاکید بیشتر برروی موسیقی کلی کار است به نوعی کاملا مشخص است که این کار به سبک راک اجرا شده است. در میانه های موسیقی درامز نیز به سازها افزوده می شود. نگار رستمی نژاد به عنوان نوازنده ویولن کلیه قطعات و همخوان در این قطعه و کلیه قطعات حضور دارد. قطعه چهارم - بامداد : موسیقی این قطعه شباهت های زیادی به قطعه اول دارد. در این قطعه صدای موسیقی اصلی کاسته شده است و بیشتر بر سازهای جانبی از جمله درامز و گیتار الکتریک تاکید شده است. شعر از تایماز افسری است و یک شعر محلی محسوب می شود که گویی باید برروی موسیقی Folk ، Fusion و یا سنتی - محلی اجرا گردد و این برای نخستین بار است که برروی موسیقی راک اجرا می شود. در اواسط قطعه صدای موسیقی بر کل قطعه غلبه می کند. گیتار الکتریک و درامز اصلی ترین سازهای این قطعه هستند. بیلی کوبهام پانامایی در این قطعه درامز می زند. قطعه پنجم - سر کوه بلند : سر کوه بلند یک آواز محلی است که تا به حال با اجراهای متفاوت توسط افراد مختلفی همچون محسن نامجو ، سیما بینا و خوانندگان قدیمی تر اجرا شده است. هر یک از این خوانندگان به سبک منحصر به فرد خود این قطعه را اجرا کرده بودند بخصوص محسن نامجو که با موسیقی تلفیقی و فضای ناراحت ، غمگین و غم آلود این آواز را اجرا کرده اند. گروه مهر نیز این قطعه را بصورت جدیدی آماده کرده است. ویولن ، گیتار ، پرساکشن ، کیبورد و درامز با هم ترکیب شده اند و این قطعه را پدید آورده اند. شعر این آواز توسط سهیل نفیسی ویراسته و تغییر داده شده است و با شعر اصلی آن بسیار متفاوت است. هر بخش از صدای کیبورد ، گیتار و پرساکشن شکل گرفته است و در میان هربخش نیز صدای ویولن به گوش می رسد. قطعه ششم - حلقه : حلقه با ترانه ای از تایماز افسری به سبک آلترناتیو راک می باشد. از کلام معروف "میان گریه می خندم زمانی..." در شعر این کار استفاده شده است. تلفیقی به جا و استاندارد ، هنگام خواندن ، صدای ویولن کاسته می شود و پس از هر بخش از صدای خواننده صدای ویولن زیاد می شود. باید یک خسته نباشید اساسی به تهیه کننده این آلبوم حرفه ای گفت زیرا با اینکه او ایرانی نیست به خوبی از پس تلفیق سازهای ایرانی و غربی بر آمده است. استفاده درست و ترکیب سازها موجب شده تا این قطعه و کلیه قطعات آلبوم کاملا حرفه ای از آب در بیایند. نوازنده پرساکشن این قطعه محمدرضا اصغری می باشد که این کار را با استفاده از نرم افزارهای کامپیوتری انجام داده است. قطعه هفتم - دینگومارو : دومین قطعه از سری آوازها و موسیقی های زار. بازهم برخلاف کارهای زار باراد که بیشتر بر آواز زار تاکید داشت ، در اینجا تاکید بر بخش خاصی وجود ندارد. در این قطعه صدا بالاتر از موسیقی است. این قطعه پیش از آنکه یک قطعه راک باشد ، یک قطعه فیوژن و تلفیقی محسوب می شود. قطعه هشتم - تن بیشه : آخرین قطعه آلبوم بی سر و صدا ولی جنجالی مهر که با صدای گیتار و پس از چند ثانیه درامز و پرساکشن آغاز می شود. سیاوش کسرایی ترانه سرای این قطعه است. این قطعه هم از سری قطعات اول و چهارم است و به همان سبک می باشد. آنچه در آلبوم مهر رخ داده است حاصل تلفیق امکانات موسیقی دستگاهی ایران ، موسیقی مقامی خراسان و موسیقی مردمی حاشیه خلیج فارس با تکنیک های غربی گیتار است. اما تاثیر موسیقی جنوب ایران به ویژه موسیقی زار در این میان بارزتر است. به سختی می توان مهر را برای شنونده ای که از این سبک سابقه ی ذهنی ندارد ، توصیف کرد. در این اثر ، برخی از تحریرها ، فواصل ، ضرباهنگ های جذاب و نامتعارفی که مشخصا ریشه در موسیقی ایرانی دارند به گونه ای سلیس و قابل هضم با نغمه ها و هارمونی موسیقی غربی عجین شده اند. همکاری با بیلی کابهم ، نوازنده پانامایی درامز ، که سال ها با جان مک لافن و مایلز دیویس همکاری داشته است، تصویری واضح از قابلیت های تلفیق موسیقی غربی و ایرانی را در این مجموعه پدید می آورد. همنشینی ملودی های آشنای موسیقی سنتی ایران با ریتم های نامتعارف و پرتحرک از ویژگی های بارز تمامی قطعات به شمار می رود. اشعاری که در این قطعات به کاررفته نیز شامل آثار شاعران کلاسیک ، تصنیف های ایرانی و نیز اشعار تازه ای با درون مایه ی مدرن است.
نکته : آلبوم "مهر" فاقد هرگونه تصویر روی جلد می باشد و کلیه تصاویر بالا از روی سی دی و اینسرت نامرئی گروه ، توسط تیم گرافیک موسیقی 360 شبیه سازی شده است.
نظر ها (2)
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
|
| آخرین به روز رسانی ( پنجشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۲۱:۵۰ ) |
موزیک و کار همی خیلی راضیم کرد...